Close

Δεν είστε ακόμα μέλος? Εγγραφείτε & γράψτε κριτικές

lock and key

Είσοδος στο λογαριασμό σας

Account Login

Ξεχάσατε τον κωδικό σας?

Κριτικές Μέλους hristinab

 1 2 3 >  Τελευταία

Βαθμ/για3.33
blog post image

ΘΑΜΑΒαθμολογία εστιατορίου ΘΑΜΑ

Μεσογείων 242, 15561, Χολαργός

22 Ιανουαρίου, 2014 22:06:00

Ημερομηνία επίσκεψης: Σάββατο, 18/1/2014, 8 άτομα, με κράτηση

Είναι η δεύτερη φορά που επιλέγουμε το συγκεκριμένο εστιατόριο για να γιορτάσουμε με τους φίλους μας.

Ο χώρος:
Απλή, καθαρή αίθουσα, με τοίχους βαμμένους σε λευκοπράσινες αποχρώσεις. Σχεδόν μοναδικό διακοσμητικό τα κορνιζαρισμένα άρθρα των εφημερίδων για το μαγαζί. Ευχάριστη μουσική, που δεν καπελώνει τις συζητήσεις. Σχεδόν πάνω στη λεωφόρο μεσογείων, αλλά, όταν η πόρτα κλείνει, ούτε που το καταλαβαίνεις. Το μοναδικό φάουλ που βρίσκω είναι ότι, δυστυχώς, το κάπνισμα δεν απαγορεύεται αυστηρώς. (Ευτυχώς, αυτή τη βραδιά μείναμε άκαπνοι.) Οι πελάτες ήταν κυρίως μέσης ηλικίας και, συνήθως, γιόρταζαν κάτι.

Το μενού:
Μεσσηνιακή κουζίνα (και με πινελιές από Θράκη). Αυτή τη φορά, παραγγείλαμε:

-- Γιορτινή σαλάτα, με μαρούλι, ρόκα, αποξηραμένο σύκο, τσαπέλα Μεσσηνίας, καρύδι και γραβιέρα Καλαμάτας: ήταν μάλλον στεγνή, χρειαζόταν κάποιο ντρέσινγκ για να είναι πιο δροσερή.
-- Μεσσηνιακή σαλάτα με μαρούλι, ρόκα, φρέσκο σπανάκι, παστό Καλαμάτας, πορτοκάλι, ελιές και ψητή μανουρομυζήθρα Μεσσηνίας: πολύ δροσερή και νόστιμη.
-- Πιτάκια με σύγκλινο, γραβιέρα Καλαμάτας και πετιμέζι (Χ2): η μεσσηνιακή εκδοχή μιας μίνι πίτσας.
-- Μανιτάρια φρέσκα με φέτα Καλαμάτας, λευκό κρασί, σκόρδο και μαϊντανό (Χ2): δεν το χορταίνω αυτό το πιάτο, είναι τόσο απλό αλλά πεντανόστιμο! Κόλαση το ζουμάκι του...
-- Γιαπράκια Μεσσηνίας με λαπαθόφυλλα, ρύζι, ψιλοκομμένο χοιρινό και άνηθο σε λεμονάτη σάλτσα: δεν μπορώ να πω ότι κατάλαβα το χοιρινό, αλλά μικρή σημασία έχει αυτό, γιατί η ξινούτσικη σάλτσα του ήταν θεσπέσια, ό,τι πρέπει για να τη μαζέψεις με το ζυμωτό ψωμί.
-- Λουκάνικο Καλαμάτας με πορτοκάλι στη σχάρα με λεμόνι: δεν υπάρχει καλύτερο λουκάνικο στην ελληνική επικράτεια από το καλαματιανό με πορτοκάλι (δε μιλάει μόνο η καταγωγή τώρα! ).
-- Φρεσκοκομμένες πατάτες τηγανητές με τη φλούδα (Χ2): χοντρούτσικες, αλλά καλοψημένες και εθιστικές.
-- Χοιρινό φιλέτο γεμιστό με ταλαγάνι και λιαστή ντομάτα, σβησμένο με κονιάκ και κόκκινο κρασί με φρέσκο πουρέ πατάτας: πολύ νόστιμο πιάτο, με ωραία παρουσίαση.
-- Κοτόπουλο με ελαφριά σάλτσα κόκκινου ημίγλυκου κρασιού, στο φούρνο, συνοδευμένο από τραγανή σαλάτα φρέσκων λαχανικών: το πιο αδιάφορο πιάτο, η εμφάνιση του οποίου δε μοιάζει καθόλου με την περιγραφή του. Η σάλτσα φαινόταν λευκή (τύπου κρέμας γάλακτος) και η "σαλάτα" ήταν μεγάλες φλοίδες λαχανικών (καρότο, κολοκυθάκι), που έμοιαζαν βρασμένες στον ατμό. Το μόνο πιάτο που έμεινε αφάγωτο κατά το ήμισυ.
-- Κεφτεδάκια με πατάτες τηγανητές, για τη μικρή της παρέας.
-- 2 μπάλες παγωτό βανίλια με κομματάκια σοκολάτας (Χ2), 2 τάρτες σοκολάτα και 2 τάρτες λεμόνι: ΘΕΣΠΕΣΙΑ τα γλυκά, ΥΠΕΡΟΧΑ! Ακόμα και το, κατ' εμέ, "βαρετό" παγωτό βανίλια ήταν φανταστικό, πλούσιο σε γεύση και κομματάκια σοκολάτας.
-- Νερό βρύσης σε κανάτες, χύμα 1/2 κιλό λευκό και 1 1/2 κιλό κόκκινο κρασί.
-- Λευκό και μαύρο ζυμωτό ψωμί, με ένα κουπάκι αρωματικό ελαιόλαδο για συνοδεία.

Στο τέλος μας κέρασαν σφηνάκια ρακόμελου για τη χώνεψη (ήταν αρκετά δυνατά) και ένα σφηνάκι βανίλια υποβρύχιο για τη μικρή.

Ο συνολικός λογαριασμός ανήλθε στα 165 ευρώ.

Το σέρβις:
Αν και την πρώτη φορά μας είχαν κάπως καθυστερήσει τα κυρίως, τώρα δεν είχαμε κανένα πρόβλημα. Το μόνο κάπως αρνητικό που βρήκα ήταν ότι οι νεαρές κοπέλες του σέρβις είχαν την τάση να μαζεύουν τα πιάτα σχεδόν αμέσως μόλις τέλειωνε το φαγητό και κάποιες φορές δεν προλάβαινα να βουτήξω το ψωμί μου στη σάλτσα.

Θα ξαναπάω;
Ε, ναι. Αλλά μάλλον θα περιμένουμε πια να αλλάξει το μενού.

Η βαθμολογία μου είναι blog post image (3.83) αστέρια.

Βαθμ/για3.5
blog post image

FALAFELLASΒαθμολογία εστιατορίου FALAFELLAS

Αιόλου 51, 10551, Ψυρρή

07 Οκτωβρίου, 2013 23:03:31

Ημερομηνία επίσκεψης:
Σάββατο, 5/10/2013, μεσημέρι, 2 άτομα. Η ουρά ήταν απερίγραπτη, πάνω από 30 άτομα -- αφού 3 περαστικοί με ρώτησαν τι συμβαίνει και περιμένουμε τόσος κόσμος, μήπως μοιράζουν λεφτά;

Ο χώρος:
Καμαρούλα μια σταλιά, 2Χ3. Η ασπρόμαυρη αφίσα του «Stranger than paradise» του Τζιμ Τζάρμους πάνω από τις φριτέζες. Στέκεσαι στην είσοδο με τη βιτρίνα των υλικών, παραγγέλνεις, χαζεύεις το χάος της μέσα "κουζινίτσας", με τους άλλους δύο εργαζόμενους να κόβουν ασταμάτητα μαρούλια και ντομάτες και να φτιάχνουν φαλάφελ, παίρνεις το σαντουιτσάκι σου και είτε κάθεσαι στο ακριβώς απέναντι παγκάκι, είτε απλά συνεχίζεις το δρόμο σου, τρώγοντας και χαζεύοντας την κίνηση στον πεζόδρομο.

Το μενού:
Διαθέτει ΜΟΝΟ τα εξής:
-- Σάντουιτς φαλάφελ σε δύο μεγέθη (pocket, giant). 5 κεφτεδάκια φαλάφελ στο γιγάντιο μέγεθος, 3 ή 4 στην "τσέπη". Επιπλέον, ψιλοκομμένο μαρούλι, ντομάτα, αγγουράκι, κύβοι τηγανητής μελιτζάνας, ελάχιστο ταχίνι, σάλτσα ντομάτας, σάλτσα γιαούρτι (ήταν λίγη πιο αραιή απ' ό,τι θα την ήθελα, αλλά έβαλα και έξτρα), γλυκιά και καυτερή πάπρικα. Η καυτερή ΚΑΙΕΙ, οπότε το νου σας (αλλά λέει πολύ!). 2,50€ η "τσέπη" (και χόρτασα), 3,50€ ο γίγας (και είναι μεγάλος!).
-- Το ίδιο, αλλά με κεφτεδάκια από κρέας. Εκείνη την ώρα που πήγαμε εμείς, είχαν τελειώσει.
-- Σαλάτες: ταμπουλέ, χούμους, σαλάτα με φακές. Έχω την αίσθηση ότι κι αυτές είχαν τελειώσει εκείνη την ώρα (το ταμπουλέ σίγουρα).
-- Μπύρα Φιξ σε κουτάκι, νερό.

Το σέρβις:
Το word of mouth και οι αναφορές στα free press έχουν κάνει το μαγαζάκι περιζήτητο. Πολύς ο κόσμος, ένας ο παρασκευαστής των φαλάφελ = μεγάλες αναμονές. Μια καλή ιδέα είναι να έχετε παρέα μαζί σας ή μια εφημερίδα, για να περνάει η ώρα. Και να εύχεστε να μην αρχίσει να βρέχει. Τουλάχιστον, ο κύριος με το καπέλο-σήμα κατατεθέν είναι πολύ ευγενικός και δίνει και απόδειξη. Γι' αυτό και το 3.

Θα ξαναπάω;
Αν βρεθώ στην περιοχή, ναι. Αρκεί να μην έχει τόση πολλή αναμονή και να το πετύχω και ανοιχτό (ακολουθεί περίπου το ωράριο των εμπορικών καταστημάτων). Τα φαλάφελ είναι καλή και χορταστική εναλλακτική επιλογή στα σουβλάκια, οπότε είναι ό,τι πρέπει για χορτοφάγους ή/και νηστεύοντες.

Η βαθμολογία μου είναι blog post image (3.5) αστέρια.

Βαθμ/για3.13
blog post image

ΣΑΡΔΕΛΑΚΙ ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥΒαθμολογία εστιατορίου ΣΑΡΔΕΛΑΚΙ ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

Φοίβης 15, 16674, Γλυφάδα

08 Σεπτεμβρίου, 2013 17:27:00

Αν δεν ξέρετε τον "Παπαϊωάννου", οφείλετε να τον γνωρίσετε (ακόμα κι αν δεν είστε μεγάλοι φαν του ψαριού, να πάτε για τους ονειρεμένους λουκουμάδες της κ. Φωτεινής). Αν, πάλι, τα οικονομικά σας είναι κάπως περιορισμένα για το αυθεντικό μαγαζί, η λύση είναι το νεανικό, χαλαρό αδερφάκι του, το "σαρδελάκι".

Ημερομηνίες επίσκεψης:
Ιούνιος (και ξανά Αύγουστος) 2013, 3 άτομα, βράδυ καθημερινής, χωρίς κράτηση. Ήμασταν τυχεροί και τις δύο φορές, δεν περιμέναμε καθόλου για να βρούμε τραπέζι.

Ο χώρος:
Ειλικρινά, δεν ξέρω πόσοι έχουν δει το εσωτερικό του μαγαζιού -- από τότε που άνοιξε, ακόμα και τους ψυχρούς μήνες, αυτά που βλέπω μονίμως γεμάτα είναι τα τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο. Προτιμήστε τους υπερυψωμένους πάγκους με τις ψηλές καρέκλες (αν δεν είστε αυτό που λέμε "πρώτο μπόι" θα νιώσετε σαν να ανεβαίνετε σε άλογο) για να χαζεύετε πιο εύκολα αυτά που τρώνε τα δίπλα τραπέζια.

Θέα μην περιμένετε, είναι πάνω σε ημικεντρικό δρόμο της Γλυφάδας. Το πλατύ πεζοδρόμιο, όμως, έχει πρασινάδες και λουλουδάκια και χαρούμενη βαβούρα και δε θα σας λείψει ούτε το πλακόστρωτο του νησιού, ούτε ο φλοίσβος των κυμάτων.

Το μενού:
Ψάρια και θαλασσινά, το ατού του "Παπαϊωάννου". Τα ορεκτικά έρχονται σε μεγάλους ξύλινους δίσκους, απ' όπου επιλέγεις αυτά που θες.
Στις δυο μας επισκέψεις, πήραμε:
-- χειροποίητη τυροκαυτερή: είχε την κάψα της στο τέλος, αλλά μου άφηνε μια μάλλον πικρή επίγευση
-- χειροποίητη μελιτζανοσαλάτα: γενικά, δεν είναι από τις αγαπημένες μου γεύσεις. Αυτή εδώ δεν έχει την υφή αλοιφής, τα υλικά τα καταλαβαίνεις στο δόντι. Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιαστήκαμε.
-- σκορδαλιά με καρύδι: υπέροχη! Με διαφορά το καλύτερο ορεκτικό του δίσκου.
-- πατάτες τηγανητές: καυτές, χωρίς λαδίλα, πολύ καλές
-- γαύρος τηγανητός: χροταστική μερίδα και νόστιμος
-- σκουμπρί καπνιστό και τσιροσαλάτα: κλασικά μεζεδάκια για ούζο (αν και εμείς ήπιαμε κρασί)
-- χωριάτικη σαλάτα: πολύ καλή ποσότητα, χοντροκομμένες ντομάτες
-- σαλάτα "Σαρδελάκι": με πολλές πρασινάδες και λαχανικά (π.χ. ραπανάκια), αλλά χωρίς καθόλου αρτύματα, ούτε καν λάδι ή αλάτι. Προσθέστε κατά βούληση.
-- καλαμαράκια τηγανητά: νόστιμα και χωρίς λαδίλα
-- γαύρος στο φούρνο: σε πήλινο, με ελαφριά σάλτσα ντομάτας. Δεν της φαίνεται, αλλά είναι μεγάλη μερίδα. Νοστιμότατο πιάτο.
-- σαρδέλες φιλέτο με μυρωδικά στη σχάρα: απλά *απόλαυση*, τύφλα να 'χει το κρέας. Εξαιρετικές.
-- λευκό κρασί χύμα

Προσωπικά, μου αρέσουν πολύ και τα όστρακα, αλλά, τόσο εδώ, όσο και στον "Παπαϊωάννου", τα σερβίρουν ωμά, με λίγο λεμόνι, πάνω σε πάγο. Είναι ολόφρεσκα, φυσικά, αλλά εγώ τα προτιμώ μαγειρεμένα, με το θεϊκό τους ζουμάκι.

Ο λογαρισμός ανήλθε και τις δυο φορές γύρω στα 20€ το άτομο, για ένα γεύμα με μικρά ψαράκια, όπως σε "νησιώτικη ταβέρνα", με απλές, ξεκάθαρες γεύσεις.

Το σέρβις:
Στην πλειοψηφία τους νέα, όμορφα, ευγενικά παιδιά με μαύρες στολές και σύστημα ενδοσυνεννόησης στο αυτί, που κάνει κάτι σε Νέα Υόρκη. Κανά-δυο φορές είχαμε ένα πρόβλημα να βρούμε κάποιον ελεύθερο να μας εξυπηρετήσει.

Θα ξαναπάω;
Ναι. (Ξαναπήγα!) Εμπιστεύομαι την ποιότητά του και είναι από τα χαλαρά, με καλές τιμές μαγαζιά για θαλασσινά που θα σύσταινα σε φίλους κι όπου θα τραπέζωνα επισκέπτες από το εξωτερικό.

Η βαθμολογία μου είναι blog post image (3.5) αστέρια.

 1 2 3 >  Τελευταία